خانه / سفر / کویرم کویر

کویرم کویر

وقتی یکی دو روز تعطیل میشه، معمولا همه وسایلو جمع می‌کنن و میرن سمت دریا و جنگل ولی باور کنید کویرگردی یکی از خاص‌ترین و‌ ناب‌ترین سفرهاییه که هر کسی می‌تونه توی عمرش داشته باشه.
آرامش، سکوت، رمل‌ها و ریگ‌های کویری، آسمان صاف و پرستاره، طلوع و غروب آفتاب منحصربفرد، ویژگی‌هایی هستند که هرجایی نمیشه پیداشون کرد. اما همه‌ی این زیبایی‌ها با هم توی کویر جمع شدن. این جاذبه‌ها تیم ما رو وسوسه کرد تا برنامه یک سفر دو روزه به کویر رو بچینیم. بالاخره بعد از‌چند روز تحقیق تصمیم گرفتیم تا به کویر “سه قلعه” در خراسان جنوبی سفر کنیم. سفری که پر از خاطره و لحظات به‌یادموندنی داشت.
سه قلعه یکی از شهرهای استان خراسان جنوبی و در فاصله ۲۴ کیلومتری جنوب شهرستان سرایان قرار گرفته. اما مقصد نهایی ما سه‌قلعه نبود و از اونجا تا منطقه “زرین چاه” حدود ۳۰ کیلومتر راه هست. بعد از حدودا بیست کیلومتر، با استفاده از یک جاده خاکی به طول ده کیلومتر وارد دل کویر میشیم. جائیکه خبری از تیر چراغ برق و لوله‌کشی گاز و تلفن نیست. اما با وجود پرت بودن و دور بودن اون منطقه خوشبختانه دولت به همه خونواده‌های اونجا به‌صورت رایگان پنل‌های خورشیدی برای تولید برق داده که کار بسیار پسندیده و مفیدیه. بالاخره بعد از طی کردن مسیر نسبتا طولانی از بجنورد وارد روستای زرین‌چاه شدیم. در مسیر رسیدن به مقصد و همچنین پس از رسیدن به زرین‌چاه، در نگاه اول هیچ نشانه‌ای از شن‌زار و ماسه‌های کویری که انتظار داشتیم وجود نداشت. این مساله کمی گروه رو نگران کرد ولی جناب “اقبالی‌پور” (میزبان ما در زرین‌چاه) همون اول نگرانی‌ها رو رفع کرد و اون سمت خونه‌ها رو نشون داد و بالاخره شن‌های کویری رو دیدیم.

بعد از یک استراحت کوتاه به دل کویر زدیم روی شن‌ها قدم زدیم و یک‌پیاده‌روی دو سه ساعته انجام دادیم و عکس‌های زیبایی هم از آسمان و غروب و کویر گرفتیم.

تصویر هوایی زرین‌چاه

غروب زیبای کویری
آسمان پاک و شن‌های داغ کویر
این هم عکس یادگاری تعدادی از اعضای گروه آموت بر بام یکی از تپه‌های مرتفع کویر

طبق گفته اهالی و همچنین متخصصان، این منطقه جزو مناطق خوب و مناسب برای رصد ستاره‌ها و آسمون محسوب میشه و مورد علاقه افراد علاقه‌مند به نجومِ . اما متاسفانه از بدشانسی و بد اقبالی ما، ابتدای همون شبی که ما در اونجا حضور داشتیم هوا کمی ابری بود و از کیفیت رصد آسمون کم کرد. اما در ادامه آسمون کاملا صاف شد و منظره زیبای شب با ستاره‌های فراوون خودنمایی کرد.
زرین‌چاه اسم یه روستاست که به گفته جناب “اقبالی‌پور” دلیل نام‌گذاری این روستا بخاطر اینه که با حفر زمین به اندازه ۴۰ سانتی‌متر الی حداکثر یک متر به آب می‌رسیم. یعنی در عمق کمتر از یک‌متر آب وجود داره و طبق اظهارات ایشون به همین دلیل این منطقه را زرین چاه می‌نامند. البته اگه این نام‌گذاری واقعا به همین دلیل باشه پس احتمالا باید اسم اون‌منطقه “ذرعی چاه” بوده باشه. چون هر ذرع صد و چهار سانتی‌متره و ذرع واحد اندازه‌گیری طولِ، نه زر. یک واحد اندازه‌گیری دیگه هم به نام ذرع شرعی وجود داره که حدود چهل و پنج سانتی‌مترِ که در هر صورت این هم کمتر از یک متره. چاه اصلی این منطقه در سطح زمین قرار گرفته به همین خاطر اطراف اون رو به ارتفاع یک متر بالا آوردن تا آب درون چاه باقی بمونه.

حفر چاه به عمق حدودا ۶۰ سانتی‌متر و رسیدن به آب
رسیدن به آب پس از حفر ۶۰ سانتی‌متری زمین در زرین‌چاه

از نکات جالبی که جناب اقبالی‌پور به اون اشاره کردند وجود منطقه‌ای به اسم “لشگر مار” هست. جاییکه حدود ۱۰۰ الی ۱۵۰ مار کنار هم زندگی می‌کنند. علاقه داشتیم تا به این منطقه سر بزنیم ولی متاسفانه یک سالی میشه که مارها دیگه تو اون منطقه تجمع نمی‌کنن و معلوم نیست کجا رفتن. متاسفانه ما هم نتونستیم اون‌ منطقه و مارها رو از نزدیک ببینیم.
در اون اطراف یک قله به اسم “فاطمه دور” وجود داره. در ایام قدیم یک زن معروفی به نام فاطمه وجود داشته که هر سال اطراف این قله خونه (چادر عشایری) می‌ساخته و سال بعد محل خونه رو تغییر می‌داده. به‌عبارت دیگه دور تا دور و اطراف کوه ساکن می‌شده. یکسال این طرف کوه و سال بعد اون‌سمت کوه. به خاطر همین دور زدن‌های این‌خانم، اسم این‌مکان رو فاطمه دور گذاشتن.

نمایی دور از قلّه‌ي “فاطمه دور”

هر کدوم از قله‌ها و کوه‌های اون اطراف یک اسم خاص دارن. اسم‌یکی از اون قلّه‌ها “قلّه دعوایی” بود. ظاهرا قدیما بین یکی از مردم با قوم بلوچ در اون منطقه دعوا و جنگی اتفاق افتاده که اون شخص در اون قلّه سنگر گرفته و با اسلحه تونسته توی اون دعوا پیروز بشه. به همین خاطر اسم اون قلّه رو دعوایی گذاشتن.
پیش از رسیدن به روستای زرین چاه تابلوی روستایی کوچک به نام “گوشمیر” خودنمایی می‌کرد. نام‌گذاری این روستا هم خیلی جالبه.ظاهرا در قدیم چند نفر از الوات و مردم روستا یه درگیری ایجاد می‌کنن و توی این درگیری گوش‌های خان (یا میر) روستا رو می‌بُرند. اوایل اسم‌روستا گوش‌بُر بوده و بعد کم‌کم تبدیل شده به گوشمیر. شنیدن این‌نکات از زبون افراد بومی منطقه مثل جناب اقبالی‌پور بسیار هیجان‌انگیز و جالب بود.
در انتها امیدواریم مناطق بوم‌گردی مثل زرین‌چاه، بیشتر‌حمایت بشن و بتونن سریع‌تر رشد کنن و باعث آبادانی بیشتر منطقه خودشون بشن. خدا کنه هرکسی وارد این مناطق بکر میشه بیشتر به فکر محیط زیست باشه و با ریختن زباله‌ها چهره اونجاها رو زشت نکنن.

عکس یادگاری دوستان با کویر

سفر گروه کوهنوردی آموت به همت سرپرست گروه خانم امیری و با راهنمایی‌های آقای غلام چوئی (عمو غلام) به خوبی و خوشی و با کلی خاطره انجام شد. یک پیشنهاد؛ هیچ‌وقت خودتون رو محدود به منطقه‌ای خاص نکنید. کوه، جنگل، دریا و کویر هرکدوم زیبایی‌های خاص خودشون رو دارن، پس هیچ‌وقت نگید چون ما گروه کوهنوردی هستیم پس چرا باید کویر بریم؟! حتما کویر رو تجربه کنید.

در ادامه آهنگ زیبای کویر رو باصدای گوگوش می‌تونید گوش بدید ؛)



لینک کوتاه این نوشته:

درباره ی BoBo

BoBo
به دنبال علایقتون حرکت کنید، همین.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

پنج × سه =