خانه / فیلم / به بهانه‌ی دیدن علفزار گریان

به بهانه‌ی دیدن علفزار گریان

آواره‌گی، سرگردانی، مهاجرت، انسانی که سرزمینش را گم کرده و خانه‌ای ندارد، سرگشتگی و بلاتکلیفی شخص اول داستان که نه سیاه است، نه سفید و نه هیچ رنگ دیگری. اسم‌هایی که در چند فیلم تکرار می‌شوند. انگار این آدم‌ها همان آدم‌های قبلی هستند و تنها در مکان و زمان دیگری قرار گرفته‌اند.


روایتی کامل از زندگی با شادی‌هایی که زود می‌گذرند و غم‌هایی که تا ابد می‌مانند.همان جور که شعر سهراب را از هر بیتش می‌شود شناخت، سینمای تئودُر آنگلوپولوس هم مولفه‌هایی دارد که رنگ و بویی شاعرانه به فیلم‌هایش داده‌اند. انسان، تاریخ، جغرافیا و ارتباط این سه با هم ستون‌های اصلی فیلم‌های اوست. فیلم‌های او درباره‌ی زندگی است، به‌دور از زرق و برق و افسانه پردازی و حماسه سرایی، برای کسانی که هر فیلم را مانند یک دفتر شعر می‌بینند.

علفزارگریان (The Weeping Meadow 2004) مثل بقیه فیلم‌های تئو آنگلوپولوس ( گام معلق لک لک، ابدیت و یک روز، غبار زمان و…) با صدای روی تصویر آغاز می‌شود. صدایی که توضیحات و تاریخچه مختصری را به عنوان نقشه و چهارچوب کلی در اختیار بیننده قرار می‌دهد و اتفاقات بعدی فیلم حول این محور و بر روی این ستون پی ریزی می‌شوند.
فیلمساز در روایت داستانش هیچ عجله‌ای ندارد و داستان به آرامی و با حوصله پیش می‌رود. نماهای بلند، بازیگرانی که فیلم را زندگی می‌کنند، دیالوگ‌های به یادماندنی، سکانس‌های باشکوه که بخشی از حافظه سینمایی هر سینما دوستی شده‌اند و موسیقی عالی آن که شاهکاریست از بانوی موسیقی یونان النی کاریندو در همه جای فیلم دیده می‌شود. موسیقی این فیلم را می‌شود دید، ادوات موسیقی و نوازنده‌ها در بیشتر صحنه‌های فیلم حضور دارند و موسیقی علفزار گریان نه به عنوان موجود غریبه‌ای که به زور به فیلم تحمیل شده و هر از گاهی سروکله‌اش پیدا می‌شود تا نواقص تصویر را پوشش دهد و در ما احساسی را به وجود آورد که تصویرسازی کارگردان به تنهایی توانایی آن را نداشته، بلکه به عنوان یکی از ارکان اصلی فیلم و بخش جدایی ناپزیر آن است. انگار نویسنده برای هر سکانس علاوه بر متن، موسیقی هم نوشته. موسیقی و تصویر مانند دوقلوهایی بهم چسبیده ای هستند که یکی بدون دیگری نمی‌توانند وجود داشته باشند.

علفزار گریان داستان عشق است و مشکلاتی که با پانهادن به این وادی به سراغ آدم می‌آیند. سفری دور و دراز و آشنا، تاریخچه ای از تمام تاریخ بشر و مفاهیم مشترک بین آنها شاید با نگاهی به اسطوره‌های باستان.
پیدایش، عبور از آب، سَفر، آواره‌گی و سرگردانی، جنگ، قربانی شدن و قربانی دادن، بازگشت به خانه …

علفزار گریان انجیلِ آنگلوپولوس است .

 

نویسنده: جمیاد



لینک کوتاه این نوشته:

درباره ی BoBo

BoBo
به دنبال علایقتون حرکت کنید، همین.

مطلب پیشنهادی

کشتن گوزن مقدس

فیلمی سرد و بی روح با دیالوگ‌های کاملا رسمی و خشک که حوصله بیننده را …

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

3 × سه =